Amor doet het goed. De eerste dagen toonde hij zich vooral heel dankbaar. Hij gaf kopjes, kwam in je nek liggen om daar te beginnen likken en kwam bij ons in de zetel liggen. Daarna volgden enkele dagen dat hij het lastig had. Hij krabde aan zetels en deuren en doolde van de ene ruimte naar de andere. Soms viel hij zelfs aan zonder reden. Op dat moment was ik bang dat het niet zou klikken tussen ons en Amor.
Maar de laatste dagen gaat het weer beter. Hij begint zijn plekje te vinden in ons huis en intussen is hij volop een plekje in ons hart aan het veroveren.
We hebben hem intussen herdoopt tot Ramses naar de egyptische farao. Hij heeft ook de allure van een farao en katten waren heilig in het oude Egypte. Amor blijft wel zijn tweede naam. Hij is immers heel lief en geeft ook veel liefde. Het liefst van al zou hij de ganse dag bij je in de zetel of op je schoot liggen.
Verder eet hij goed.  Nadat hij gegeten heeft en er blijft een restje voedsel over, probeert hij dit onder te graven. Alsof hij zijn eten wil beschermen voor diefstal.
Buiten het feit dat hij 's nachts (altijd om 5 uur) aan de deur van de slaapkamer komt krabbenn houdt hij zich perfect aan de huisregels: niet op het keukenblad springen, zijn behoefte doen in de kattenbak, ... .
 

Vandaag heeft hij een eigen krabpaal en mandje gekregen. Hij is er dol op (ik heb het eerst wel ingespoten met kattenmunt..., dat heeft er misschien iets mee te maken).
Ik stuur je in een volgende mail een paar foto's mee.
 
Je kan er zeker van zijn dat Amor/ Ramses stilaan een vast plekje in ons gezinnetje krijgt. Ik ben blij dat ik hem gekozen heb uit alle andere katjes die bij jullie in het asiel zaten. Hij is heel lief, braaf, aanhankelijk, proper met zijn eigen karakter. De Amor die ik hier thuis zie is anders dan de opgejaagde poes uit het asiel die me meteen begon te krabben en te bijten. Hij heeft zijn stekje gevonden.
 
Ik hou je de volgende weken alvast verder op de hoogte van de avonturen van onze Egyptische farao.
 
Lieve Groetjes,
 
Jitse